Yürürüm Dik Başım

Yürüyordum kavrulmuş taşların,

Yüksek dikenlerin,

Çorak toprakların üzerinde.

Ben asi,

Ben isyankar , kuralsız ,

Korkusuz.

Gördüm;

Bir aslanı,

Farelere boğdurdular.

Diller yutulmuş,

Vicdanlar askıda ,gözler oynak.

Bir yalana ,

Biraz daha dünya satın aldılar.

Gönüller fakir , yüzler kara 

Eller çaresiz.

Kadınlar hami olmuşlar gördüm,

Erkeklerin süsü asimanda,

Hepsi boncuklu,kuyruklu.

Ben yine

Yola devam,

Yansada ayaklar,

Kanasada kollar,

Susamış olsada yürekler,

Cesurlara, doğrulara ,

Hasretim bir başıma

Kovulsam'da bir sonraki köyden,

Boğdurtmayacağım kendimi omurgasızlara.

Yüzümde olsada kanlar,

Sileceğim beyaz gömleğimle.

Uzanmadan elim, bir iblisin havlusuna.

Kartallara yem edeceğim kendimi

Düşmeden sırtlanların avlusuna.

Yunus Abiç 

23.09.2026