Sancısız Ameliyat

Canımın bir ağrısı var ,

Oturuyor münasebetsizce,

Gırtlağıma,göğsüme.

Canımın bir ağrısı var ki, can !

Sanırsın hasret !

Görsen bir,

Görebilsem ya.

Görebilse ya insan,

Ruhdaki yaralarını.

Sarabilirmi ruhunu,

Kirli kaldırımda kendi başını okşayan bir yetim,

Hissiz,

İsteksiz.

Ben okşasam kendi başımı 

Elim sadece saçıma gider,

Kendimi o kadar sevemedimki,

Ama yanlız bir sen anla.

Adresi belli olmayan merhamet ,

Korkutur beni,

Yanlızca sen bil ,

Korkularımı,

Yoksa öfkem sığmıyor geceye.

Güçlü olmak ne kadar önemli ?

Güç için daha kaç ruh ölmeli ?

Güçlüyüm,

Ruhumun cenazesi takriben ikindi..

Artık devrildi bendeki dağlar,

Yıkıldı o inat direği.

Yüreğimde yuvasından düşmüş yavru bir kırlangıç.

O kadar incelmişki gözlerimin beşer perdesi,

Üflesem denizi yakar içim ,

Söylesem dikkat kesilir ,

Omuzumdaki şanslı baykuş .

Sakladı yaralarını,

Zamanı çöpünden ayırırsan ne kalır ?

Dedi ,

Ecele aciliyetini bildirircesine.

Neyse gel avutayım seni biraz,

Gel dinle.

Bir tay yaklaşır şimdi canımızın dibine,

Kuyruğu düğüm,

Perçemi karamel.

Götürür bizi hülyalar ülkesine,

Belki biraz dinlenir,

Hatta şarap'da içeriz.

22.08.2026

Yunus Abiç.