Bir Güzelçamlı Sabahı

Yorgun bedenler

Dingin olmanın hevesinde yine.

Hani şu bezgin vücudu,

Şenlendiren yürek olmasa,

Pes deriz belki de.

Ama biz o yürekle sevmekten sevilmekten

Hiç usanmadık.

Onun için harfleri güllerle donatıyoruz ya!

Arkamda meyve ağaçları,

Önümde yemyeşil çim

Ve çimlerin vefasına, hatta sefasına özeniyor

Meyve ağaçları.

Ihlamursa yaşamaktan umudu kesmiş gibi.

Oysa iyi arkadaştık bir zamanlar onunla,

Radyolardan şiirler okumuştuk birlikte.

Küstü mü ne?

Bacağıma doğru inen sancılar,

Bugün olmazsa,

Yarın geçecek.

Aman!

Yeter ki yürek sancısı olmasın.

Büyüyen özlemlerin yeterince

Merhabası var zaten her sabah.

Varsın olsun diyesi geliyor insanın çaresizliğe…

“Bu bir hüzne yer açmasın asla”

Bazı acılar geçmez ama,

Hayat devam eder.

Bir bardak çay içer unutmuş gibi yaparsın.

Ya da bir lokma ekmek.

Şu beyaz kağıda dökülenler

Her hecede gözyaşı olmayacak ya,

Gülümsemekte var elbette.

Güzelçamlı’da bir sabah!

Bir acı kahve ile taçlandırılmalı şimdi.

Sonra yarını düşünmeli,

Masmavi denizi, Gökyüzünü

On beş yirmi gün,

Bilemedin bir ay sonra bu kalabalık dağılacak

Ve bir sonraki yaza kadar

Biz buralarda biz bize soluk alacağız yine…

Mehmet Fikret ÜNALAN (Kul Fikret)

22 Ağustos 2026 Saat 12.30

Güzelçamlı/Kuşadası