Hayat Bir Tiyatro

Hayat bir oyunsa, her gün tiyatro,

Bugünü, yarını, daha sonrası.

İyi gün, kötü gün, zor gün tiyatro,

O halde bu kavga, neyin kavgası?

Doğarken ağlayan, çocuk oynuyor,

Yaşlısı, gençliği, küçük oynuyor,

Akıllı, akılsız, kaçık oynuyor,

Alkışlar yalandan, yalan övgüsü.

Bir ateş, bir barut, birden kan gölü,

Onlarca yaralı, ve ne çok ölü,

O da mı oynuyor, kahpenin dölü?

İnsanın, insana yok mu saygısı?

Siyaset arena, ne komik bunlar,

Yalanı oynuyor vekiller canlar,

Ben deyim sözümü, anlayan anlar,

Halkımın derdiyse geçim kaygısı.

Çarşıda, pazarda esnaf oynuyor,

Memuru, işçisi, asaf oynuyor,

Akıllı görünen, en saf oynuyor,

Kalmamış kimse de işin duygusu.

Bu çağın Zühre’si, Tahir oynuyor,

Edep yok, haya yok, zahir oynuyor,

İşinde, gücünde, mahir oynuyor,

Sahneye toplanıp kurmuşlar pusu. 

Kul Fikret şiirler, gönlüne katık,

Kalçada siyatik, boyunda fıtık,

Ömür mü, geçiyor, zaman mı yitik?

Bilmem ki bu oyun neyin öyküsü?

Mehmet Fikret ÜNALAN (Kul Fikret)

19 Ağustos 2026 Saat 14.25

Güzelçamlı/Kuşadası