Mor Salkım

                       MOR SALKIM

Bir göl, su yeşili olduğunda

İmkânsızın dilini konuşur

Bir kadın artık sustuğunda

Ruhu yüksek desibelde çığlıklar atar

Yuvadaki yeni doğmuş iki kuş

Mor salkımlar üzerinde

Yan yana sıcacık

Günlerce birbirini görmeden uyur

Bir toprak damın kavurucu sıcağında

Sıra sıra mısır koçanları

Kayısılar ve küf tutmuş mektuplar

Şehir şehir kaçılsa da

Bir kapı numarası, bir plaka olup 

İnsanın karşısına dikilen

Acımasız, umut dağıtan sayılar

Kafası karışan bir aşık 

Bal arısına benzer

Sevgisini korumak için

Ölümü göze alıp iğnesini çıkarır

              TülayMaviYıldırım