Mor Salkım

                       MOR SALKIM

Bir göl, su yeşili olduğunda

İmkânsızın dilini konuşur

Bir kadın artık sustuğunda

Ruhu yüksek desibelde çığlıklar atar

Yuvadaki yavru iki kuş

Yan yana sıcacıktır

Mor salkımlar üzerinde

Birbirini görmeden uyur

Bir toprak damın üzerinde

Sıra sıra mısır koçanları

Kayısılar ve küf tutmuş mektuplar

Şehir şehir kaçılsa da

Bir kapı numarası, bir plaka olup 

İnsanın karşısına dikilen

Acımasız, umut dağıtan sayılar

Kafası karışan bir aşık 

Bal arasına benzer

Sevgisini korumak için

Ölümü göze alıp iğnesini çıkarır

                     TülayMaviYıldırım