El Hacer Dağlarında
EL – HACER DAĞLARINDA
Kuzey Umman ve Birleşik Arap Emirlikleri boyunca 650 – 700 kilometrelik, dünyanın en ilginç ve eşsiz sıradağları uzanır. İklimine aldırmadan sayısız dağcının tırmanma listesine girmeyi başarması boşuna değildir. Kavururken bunaltan sıcaklıkta bile her dağcının hayallerini süsleyen 3.000 metrelik Cebel Şems’in zirvesine ulaşmak benim de hayalim oldu. Aralarında 3 tane ip uzmanının bulunduğu bu dağcı kafilesinde olmak için tüm hayatımı askıya alıp apar topar geldim ben de. Bir şirketin bekası için gecemi gündüzüme katma hevesim fazla değil iki gün önce, uyuya kalıp işe geç kaldığımda tuzla buz oldu. Güneş kalın perdeler ardından bile olsa destursuzca odama doluyordu. Duvarlarda yeni uyanan günün heyecanı vardı. Normalde bu saatlerde metrodan çıkmış çoktan beton yığını ofisimde olurdum.
Dünya üzerinde okyanus tabanı dilimleri ve üst üste binmiş kayaların bu kadar bütün ve karada göründüğü çok az yer vardır. Milyonlarca yıl önce Kretase Dönemi’yle Arap Levhası’nın kenarında denizel kireçtaşları oluştu. Okyanus’un kuzeye doğru dalma – batma süreci yaşanırken, okyanusun alt katmanları aşağı batmak yerine Arap Levhası’nın üzerine itildi. Bir süre bu bölge deniz altında kalsa da, Arap Levhası ile Avrasya Levhası adına Zagros denilen sıkışma ile yeniden şiddetli bir şekilde kıvrıldı ve yükseldi. Bu doğa mucizesinin şahitliğini yapıyor olmak şimdiye kadar yaşadığım tüm umutsuzluklarımı inkâr edip yok saymama neden oldu.
Ekipmanlarımızı alıp Cebel Şems’e tırmanmaya başlayalı bir saat oldu. Oksijen azalıyor ve basınç düştükçe hava da inceliyordu. Zaman geçtikçe zonklama ile kendini gösteren baş ağrım ve mide bulantım direncimi yokluyordu. Vücudum havada seyrelen oksijeni telafi etmek için kalp atışlarımı hızlandırıyordu. Gözlerimin önünde güneş rengi saçlarıyla Selma duruyordu. Dudağındaki o yarım gülümseme yine yüzüne yerleşmişti. Bakışlarında, “Her yerde durmadan seni arıyordum, neredeydin sen” nidaları vardı. Mavi gömleğinin altından kalbinin içini görebiliyordum. Orada, kireç boyalı bir köy evinin eşik taşlarına oturmuş küçük bir kız çocuğu vardı. Fırfırlı eteğinde kırmızı kırmızı kirazların parladığı o kız, yerdeki karıncalara masallar anlatıyordu. Başını kaldırıp da bana baktığında o küçük kızın da Selma olduğunu fark ettim. Belli ki arkadaşı yoktu ve oyun oynamak için o kalabalık karınca yuvasını seçmişti.
Telefonda her zaman geçiştirdiğim annemin sesini duyunca iki bin metrenin üzerine çıktığımızı fark ettim. “Oğlum çok özledim seni, bu bayram gel bari.” diyordu. Zihnim benimle oyun oynuyordu. En son elimi tutan o küçük erkek çocuğunu hatırlıyorum. Bir de ellerime bulaşan şeker yapışıklığı ve ceplerime bıraktığı misketlerin sesinden sonra bana, “Bugün işin yoksa gel. Sarı Alilerin göletinde yüzmeye gideceğiz ” dediğini.
TülayMaviYıldırım
Yorumlar, Tebrikler ve Beğenenler
- Yorumlar 0
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yorum yazmak için giriş yapın.
Edebiyat ve Kültür Platformu