Hep Aynı Tema

EMSALSİZ HÜZÜN

Sızımı gözümde yaş ile ölçen

Efkârım demini aldı bu gece... 

Dilime çileydi gönlümden geçen 

Ağzıma geleni saldı bu gece

Kim bilir kaç âhla inledi sema

Hep aynı sebepti hep aynı tema

Yüreğim afete alışkın amma

İradem naçardı, laldı bu gece

Az buçuk tanıyan bilir yapımı, 

Kırılgan hâlimi... hendikapımı

Güneşe zimmetli gönül kapımı

Kar, boran, fırtına çaldı bu gece 

Bağrıma yatağı serince kışım

Karaya boyandı çehre nakışım

Ruhumu inleten hazin bakışım

Ufkumdan öteye daldı bu gece

Han fani bir konak can bir güvercin

Kanat çırpan kuşa sorulmaz "niçin" 

Zârımdan haz alan kör talih için

Gözümden süzülen baldı bu gece  

Desem ki, "talihim irademe yâr" 

Aksine şahittir ilâhî radar... 

O yüzden bu gönlüm ağzına kadar

Emsalsiz hüzünle doldu bu gece 

Mecit Aktürk