Dem

DEM

Acayip bir çağa çattık; imtihanı zor her ânın

Ne Uzzâ'nın ne de Lât'ın devrildiği demdir bu dem

Nûr beklerken nârı tattık; câna cevher o îmânın

Avuçlarda kor ateşe evrildiği demdir bu dem

Sal-salâdan, musalladan çalsa dahi hergün siren

Küfre nazır ağızlarda naçar kalmış dile fren

Kimi nankör lâine dost, kimi asi nefse yâren 

Bir selamın dahi kerhen, verildiği demdir bu dem 

Rahmân Rahîm derman iken insin ruhu elemine

Dem mürekkep taşımakta ateizmin kalemine

Mü'minlerin göz bebeği, can paremiz El Emîn'e

Saldırının muteber, hoş görüldüğü demdir bu dem

Mevzubahis evlat ise hazinden de vahim durum

Ebeveynle aralarda ya asır var ya uçurum

O güzelim Anadolum adeta bir Diyâr-ı Rum

Yûnusların yatağından sürüldüğü demdir bu dem 

Bilgisayar, telefonlar... keskin birer bıçak oldu

Hokkabazla soytarılar neslimize kucak oldu

Belli ki ruh dünyamızda zırh delindi, kaçak oldu

Hanemize hayasızca girildiği demdir bu dem

Söylense de her soruda "sağlık asıl amaç" diye

Nice gafil kucak açmış kokaine; revaç diye! 

Zararları kanıtlanan Pestisitin "ilaç" diye

Sebzelere, meyvelere karıldığı demdir bu dem

Özyurduna parya sevgi kıvranırken yatağında

Siyonistler otağ kurmuş Orta Doğu batağında

Daha ninni bitmemişken annelerin dudağında

Bebeklerin kundağında vurulduğu demdir bu dem

Mahzun canlar em beklerken müzmin yürek yarasına

Liderini rab edinen girmiş secde sırasına

Başına taç giyenlerin milletiyle arasına

Bürokrasi perdesinin gerildiği demdir bu dem

Ne yeise yemdi gayem ne velvele ne suizan

Duyduğunu ayan etti, gördüğünü yazdı ozan

Gidişata bakılırsa kış kapıda, henüz hazan! 

Baharların defterinin dürüldüğü demdir bu dem

Hiç bu denli yük değildi kalp soluma, us ser'ine

Kar yağıyor düşlerimin, umudumun üzerine

Baykuşların raksettiği bahçelerde gül yerine

Dikenlerin koklandığı, derildiği demdir bu dem

İflah olmaz gafletimiz gem vurunca ferasete

Yenik düştük 'Dizüstü'ne, Yapay Zekâ, cepte Net'e

Bahaneler üretirken ahdimize ihânete

Saatlerin kıyamete kurulduğu demdir bu dem

Mecit Aktürk