İtiraf

İTİRAF 

Vahiy "ikrâ" diyor ama; pek düşkündüm rahatıma

Cehaletin gölgesine uzanarak geçti ömrüm

Bilmem var mı daha âmâ; ersem dahi muradıma

Kâinatın Malik'ini az anarak geçti ömrüm

Gâh intizâr gâh zâr edip tüm neşemi sele saldım

Gâh âleme nazar edip kâinatı seyre daldım

Ne tırtıl ne örümcekten, ne arıdan bir ders aldım;

İbret için hep geç kaldım; utanarak geçti ömrüm 

Âh çekerken anılarım tozlanmış o boş hamakta

Saatimin yelkovanı artık en son basamakta

Ağlamak da caiz bugün, inlemek de susamak da

Gözleri kör talihimden usanarak geçti ömrüm 

Kara kışın gelişinden haz umana helal olsun

Yaşın altmış, yetmişinde yaz umana helal olsun 

Gam selime göz yumana; asumana helal olsun

Sayesinde Ağustos'ta ıslanarak geçti ömrüm 

Gâh güz günü, vakt-i gurub; gâh geceyi çeyrek geçe

Ses gelirdi sol yanımdam; ta şuramdan tenden içe

Adeta bir ben var idi; ince ruhlu, benden içe

Tenden içe bende beni kıskanarak geçti ömrüm 

Dost bildiğim asi nefsim ya sülüktü; ya da kene

Atsam dahi üzerimden, damarımı buldu gene

Gençliğimin takviminden ne gün kaldı ne de sene

Bir serapın sinesine yaslanarak geçti ömrüm 

Fani olan bu âlemde madem ki can dahi ödünç

Üç günlük bir konak için bunca telaş ve hırs gülünç

Hayat zorlu bir yarıştı; ele kolay şahsıma güç

İçi dolu koca bir 'hiç' kazanarak(!) geçti ömrüm.

Mecit Aktürk