Zıp Zıp Çekirge Bilgi Avında 19

Zıp Zıp Çekirge Bilgi Avında - 19

Zıp Zıp Çekirge ve kardeşleri, sabah erkenden hep birlikte aynı dakikada uyandılar. Sırayla çeşmeye giderek ellerini ve yüzlerini yıkadılar. Küçük çekirge, ağabeyine dönerek, "Ağabey, sen otur dinlen. Bugün kahvaltıyı ortanca ağabeyimle biz hazırlarız," dedi. Ağabey çekirge, kardeşlerinin bu kadar düşünceli ve anlayışlı olmalarından dolayı çok mutlu oldu ve onları tebrik etti.

Kahvaltıyı özenle hazırlayıp ağabeylerini sofraya davet ettiler. Ağabey çekirge besmele çekerek kahvaltıya başladı. Ardından kardeş çekirgeler de besmeleyle ona katıldılar. Kahvaltı bittikten sonra hep birlikte "Elhamdülillah" deyip sofradan kalktılar. Ağabey çekirge kardeşlerine, "Bugün yardıma ihtiyacı olan hayvanlara hep birlikte destek olacağız," müjdesini verince kardeş çekirgeler sevinçten yuvanın içinde zıp zıp zıplayarak bahçeye çıktılar. Ağabey çekirge, "Kardeşlerim, hiç zaman kaybetmeyelim. Zamanımızı boşa harcamadan hemen yola çıkalım," dedi ve vakit kaybetmeden yardım için yollara düştüler.

Yolda yürürken sağa sola bakıyor, yardıma ihtiyacı olan bir canlı arıyorlardı. Tam o sırada küçük çekirge heyecanla bağırdı: "Ağabey, bakın! Suya düşmüş bir karınca var, boğulmak üzere!" Hemen karıncanın yardımına koştular ve onu dikkatlice sudan çıkararak boğulmaktan kurtardılar. Çekirgeler, hayatlarında ilk defa böyle bir iyilik hareketine katıldıkları ve ilk yardımlarını başarıyla gerçekleştirdikleri için çok sevindiler. Karınca da kendisini kurtaran bu fedakar çekirgelere yürekten teşekkür etti.

Çekirgeler mutlulukla yollarına devam ederken, sıcaktan çok susamış bir köpek gördüler. Etrafa bakındılar ama su dolduracak hiçbir kap bulamadılar. Ortanca çekirge hemen pratik bir çözüm üretti; ayakkabısını ayağından çıkardı, çeşmeden içine su doldurdu ve köpeğe içirdi. Köpek, susuzluğunu gideren çekirgelere minnettar gözlerle bakarak çok teşekkür etti.

Ağabey çekirge ve kardeşleri yollarına devam ettiler. Bir de ne görsünler; yol kenarında bacağı kırılmış, acı içinde kıvranan bir kuzu duruyordu. Çekirgeler, daha önce okulda ilk yardım bilgisi aldıkları için ne yapacaklarını çok iyi biliyorlardı. Hemen çevreden düz ve sağlam iki odun parçası buldular. Odunları kırık bacağın iki yanına koyup sabitleyerek kuzunun bacağını güzelce sardılar. Ona, "Kendine biraz dikkat etmelisin. Eğer dikkatli basarsan bacağın çok daha çabuk iyileşir," dediler. Kuzu, acısını hafifleten çekirgelere hem teşekkür etti hem de içtenlikle dua etti.

Çekirgeler her iyilik yaptıklarında içleri içlerine sığmıyor, mutluluktan zıp zıp zıplamaya başlıyorlardı. Yolculukları sürerken bu kez yolda minik mi minik, sevimli mi sevimli bir civciv gördüler. Onu görür görmez çok sevdiler. Yanına gidip, "Küçük civciv, senin ne işin var tek başına böyle ıssız yerlerde? Kediler seni yakalar, dikkat etmedin mi yoksa?" dediler.

Minik civciv üzgün bir sesle, "Ben yolumu kaybettim, kümesimizi bir türlü bulamıyorum," diye cevap verdi. Çekirgeler, "Peki, evinizin adresini biliyor musun?" diye sordular. Küçük civciv gururla, "Annem tavuk ve babam horoz bana evimizin adresini önceden öğretmişlerdi," dedi. Çekirgeler, "Söyle bakalım öyleyse adresi," deyince civciv ezberlediği adresi tek tek saydı. Çekirgeler bu akıllı civciv sayesinde kümesi hemencecik buldular. Anne tavuk ve baba horoz, yavrularını sapasağlam karşılarında görünce dünyalar onların oldu. Çekirgelere defalarca teşekkür ettiler.

Çekirgeler, "Artık akşam karanlığı çökmeden biz de yuvamıza dönelim," diyerek vedalaştılar. Zaten yuvalarından fazla uzaklaşmamışlardı. Sevinçle ve iyilik yapmanın verdiği o eşsiz huzurla çabucak evlerine döndüler. Çekirgeler düzenli olarak günlük tutuyorlardı; o gün ne yaptılarsa, ne öğrendilerse yuvaya gelir gelmez kaydederlerdi. Hemen günlük notlarını yazdılar.

İşlerini bitirince ağabey çekirge kardeşlerine, "Haydi bakalım, şimdi yatma zamanı. Erken yatıp erken kalkalım ki yarın da zinde olalım. Kim bilir daha nice hayvan bizden yardım bekliyordur," dedi. Çekirgeler o gece erkenden uyudular. Ertesi sabah yine erkenden ve neşeyle uyandılar. Yeni dünyalar keşfetmek ve yardıma muhtaç canlıların elinden tutmak için yeniden yollara düştüler.

İlyas DOĞRU / KARACABEY

BURSA