Temennim O ki Gerisini Siz Tamamlayın

Uçuk rengi ucu açık düşlerimin menfi s/avunması:

Uçuyorum alabildiğine ama istediğimde konuyorum yere…

Yer neresi peki?

Ya, gök kubbe?

Uçuk diyebilirsiniz bayım, bana

Bayıla bayıla yaşadığımı da zannetmeyiniz asla:

Verilen zaman, b/içilen ömür

Ve işte arda kalan üç beş şiir biraz da yalan belki de yaşamak

Hele ki aşkı da kattık mı içine biliniz ki bu masal çıkmaz yarına:

Biz çıkar mıyız kerevete?

O da şüpheli hele ki tahakkuk etmişken umut ve kaygı

Ve kayrasında cihanın

Katmerli acılar durağını örten

Yalnızlığın duvağını daha da geren önsezi

Bilemezsiniz tahayyül dahi edemezsiniz

Ki anlatsam ne fayda?

Değişir mi sanırsınız gidişatı yoksa?

Hem ben bana yeterim en başta Rabbe teslimiyetim

İnsan safına da geldik mi,

Durun işte orada:

Çünkü artık saf olmayı reddettiğim kadar da

Af etmiyorum bir Allah’ın kulunu başıma gelenlerden sonra

Hem zıpkın yedi benim hayallerim

Üstüne üstük vurgun yedi yüreğim

Miğferim asılı gereken yerde

Gardımsa hayli kuvvetli:

İyi de bayım, burası ring değil ki sadece

Yaşayabilmenin üç beş sebebi

İle iştigalim

Ayıla bayıla yaşamıyorum yazmıyorum da

Azan tayfasına cihanın inanılmaz kızgın ve sinirliyim

Günahım neydi benim de teselli de aramazken artık

Arayışım sadece kendimi ve Rabbimi

Hem de bulduğum üzerine ant içerim.

Kalan üç beş sihirli d/okunuş

Onu da illa ki hallederim

Sevgiyi de aşkı da es geçtim

Yüreği paslı zihniyetlerden de vazgeçtim geçeli

Yaşamla aramdaki o ince çizgi

Varacağım yer ise baştan belli…

Temennim o ki…