İkinci Perde

Şimdi ne desem akan zamana,

Nisan yağmurları gibi eksik kalacak.

Ey aynalardaki sevgili anla !

Her yaşımızın ömrü bir yıl,

Ve bil ki her gün 24 saat.

Dünya kimini esir eder, kimini azat.

Geçse de bin yıl,

Dereden geriye kalan bir avuç çakıl…

Dağların güneşe küstüğü vakitler,

Yol vermez, zindan geçitler.

Işıksız, sessiz ev,

Kapalı panjurlar, bana darağacı.

Mutluluk kartpostallarda kaldı,

Alçısı dökülmüş duvarlara asılan…

Bizim tuvalımızda kalan,

Zakkumdan acı.

Tez gelip geçtin ömür,

Birinci perde kapandı.

Tek kişilik,

İkinci perde başlıyor…