Evlendirelim Seni Muammer Emmi

Muammer Emmi, olmuş yaşı seksen,

Altmış yıllık eşini kaybetti geçen.

Geçti aradan bir süre,

Geldiler üç beş aracı,

Bir ikindi namazı çıkışı Muammer Emmiye.

Yarı şaka, yarı ciddi

Dediler “Evlendirelim seni.

Zor olur yaşaması böyle tek kişi.

Hem yemeğini yapar,

Hem giydirir tertemiz damat gibi.”

Elleri titreyerek, aldı çayından bir yudum,

Cevap verdi Muammer Emmi:

“İyi birisini bulmak zor şimdi,

Kim ne yapsın bu yaşta beni?

Gelecek olan ya parama ya da malıma…

Ne zaman ölecek diye yüzüme bakar,

Yürüyemediğim zaman iter kakar.

Filmlerde yaşanır ikinci bahar,

Varın gidin yolunuza çocuklar…”

Yaslanıp bastonuna,

Çayını da yarım bırakıp gitti,

Anılarını ve gözyaşlarını,

Rüzgara vererek Muammer Emmi…