Sessizce Sevdiğim Kütüğümde Saklı

‘’Her şeyi bir başka aşka erteleyeceğiz

kış başlıyor sevgilim

hoşnutsuzluğumun kışı başlıyor

bir yaz daha geçti hiçbir şey anlamadan

oysa yapacak ne çok şey vardı

ve ne kadar az zaman

kış başlıyor sevgilim

iyi bak kendine

gözlerindeki usul şefkati’’(Murathan Mungan)

Yalnızlığımın boyutsuzluğunda saklı bir düşsün sen:

Ne içine düşülesi ne de t/aşkın fıtratımın yüzölçümü

Çürük nidalardan inşa eder kimi insan cehennemini

Kimisi ise ısrarla dem vurur yalnızlığından

Gel gör ki kimseleri dinlemez

Ve işte cennetine sadık bir melektir kimi insan

Renklerin huzuruna çıkan

Siyah beyaz bir aşkı da gök kuşağına çeviren

İsyanların koynunda büyür kimisi

Ve resmeder içinde saklı o kara deliği

Bense benzemem kimselere

Bilirim de aciz varlığımı

Ve hükmettiğim kadar o sefil tek zerreme

Çoğalırım sevdikçe

Azalırım bazen insanların gözünde

Resmettikçe hatalarını

Gözlerine soka soka severim sonra hicazlarımı

Hicranın koynunda büyüse yalnızlığım ne ki?

Hiçbir karanlığa da teslim olmadım mademki

Uyruksuz bir şeritte

Bazense ulaksız bir şiirde

Doğarım gün gibi güneş gibi

Sormadan birilerine

Asice ve asilce yağarım sonra yağmura öykünen duygularımın

Katıksız hasretine

Yenik düşer yüreğim

Bir de aşka

Ne dervişim ne şahbaz

Ne yalanım ne de yobaz

Rüzgâr olmayı hep sevdim ben

Başına buyruk esmeyi de

Meylettiğim hiçbir iklim yoktur ki

Hazan gibi kesişen yolumla

Hiçbir desturu da kabullenmem

Eğer ki bir ağızdan çıkıyorsa durduk yere

Kurallarıma riayet etmeli sevda

Nazarımda tutuşan çıra

Nezdinde özlemin imkânsızlığa pabuç bırakan bir fasıla

Acının baş şehri olsa yüreğim ne ki?

Hem kavuşmamak ağır basar aşk denen mefhumda

Yoksa ne anlamı kalırdı aşkın?

Şarlatan sevgilere yüz vermediğim doğamda saklı

Sessizce sevdiğim ise kütüğümde

Dualarımı ve rüyalarımı da sormasın hiç kimse

Yoksa nasıl boy ölçüşürdüm aşk meleğimle?

Ve de aşk melekeleri

Hizaya getirmeli insanı öyle ki

Doğasında aşkın çekinceler saklı

Çivisi çıkmış dünyada ve çivisi çıkmış yalan sevdalarda

Nasıl aşılırdı engeller aksi takdirde?

Divitim bitti

Dengim de yok mademki

Bir şiire daha veda ederken

En sevdiğimi de Rabbime emanet ederken

Şimdi gönül rahatlığı ile uyuyabilirim 

Bilirim de nerede göz göze geleceğimizi?

Gelecekten haber vermesin de hiçbir kâhin

Çünkü imkânsızlığa ve bilinmeze gönül verdim ben

Çıtkırıldım aşklara nazire ederken

En asil renkle de raks ederken

Ne kendime ihanet ederim ne beyaza ne de masum bir aşka

Şerh düşülesi o yasa

Nasıl ki yasın müdavimi bir gönülde saklıysa…