Pes Sana Şair Anandan Şair mi Doğdun Yoksa Şiir mi

‘’Çok sonra yazılır

İçinde yaşadığın günlerin şiiri

Belleği vardır yaraların

Kapandıktan sonra da işleyen

Hatta aynı kalmayan kişileri

Sökülmüş zamana gönderen

Zarfı açar ya da kaparken

Adres yanıltmasın sizi

Kendinden bile taşınır insan

Ne sokağın kalbi, ne kalbin evi

Yalnızca şiir kendini seyrediyor şimdi’’ (Alıntı)

Bir şiire meylettim.

Yetmedi.

Şiir bana öykündü.

Arkası geldi elbet.

Önce ilhamımı öldürdüm sonra İlhami geldi peşi sıra ve şiirin penceresinde kâh güneş oldum ışıdım kâh gece oldum içime kapandım ve bir baktım ki: şairin de dediği gibi şiir kendini seyrediyor ben de şiiri.

Latife sanırdım aşkı eskiden bir âşıkların şiir yazması celbimi çekerdi.

Adam sever kıza yazardı.

Kız ise ses etmeden camdan cama.

Eh, gelmişiz yapay zekânın aşk dolu haykırışlarına kim bakar şimdi camdan kızın peşi sıra?

Sokaklar suskun evler yanık kokuyor.

İnsanlar içmeden sarhoş olmuş dalkavuklar kafa ütülüyor.

Sonra da insanlar hizaya gelsin diye kolluk kuvvetleri iş başında.

Elbet iş başa düşüyor ve tuşluyoruz telefonu:

Alo, 112 mi? Şiir boğazımı sıkıyor aslında benim şiire musallat olan ve birimizden biri bu canhıraş kavgadan sağ çıkmayacak.

Ne gelen var ne giden!

Şükür şiir doğuyor aşkı daha da fazla erteletmeden sonra şair mutlu ve huzurlu ve dalıyor uykuya sözüm ona oysaki şiir rahat verir mi?

Şiir asıyor kendini.

Şair kesiyor ipi.

Ve döngü böyle işleyip gidiyor.

Soytarı aşklar sefil âşıklar ve aklı beş karış havada şair…

Akıllı adam şiir mi yazar?

Aklın başındaysa âşık mı olur insan?

Yaralar açık ya da kapalı merhem şiir.

Yürekler kanamalı ya da sessiz.

Dirhem merhameti yok şiirin.

Astığı astık kestiği kestik şairin: eh, demesi kolay?

Peki, şair hep mi âşık?

Kem küm etmeden yazarken ve de göz teması kurmadan iyi hoş da ya, fiiliyatta durum ne olacak?

Eh, bre şair sanır mısın ki hayat şiirden ibaret?

Ne olmuş hem ilham perinle kankan İlhami grev yapıyorsa: bu gün de yazmayıver bu gün de aşkı es geç.

Pes, sana şair: anandan şair mi doğdun yoksa şiir mi?

Yoksa haklı mıydı en baştan şair? Mademki yaraların belleği var o halde biriken anlardan mı medet ummalı? Bir şiir bir yara bir de aşk. Kelamın bittiği yerde mi başlıyor şiir hani, insan sessizliğe sığınır ya? Yoksa şiir midir sütten çıkan ak kaşık boca ettiği kadar da şair gözyaşını ve işte şiirin ve de şairin demlenmiş hali:

Buyurun buradan yakın şiiri şairin yanan yüreğinin ateşi ile…

Bir şiir deyip de geçmemeli hele ki şiir şairin kanına karışmışsa…