Aşk Bir Ütopya

Çalıntı değil ruhum, çalıntı değil içimden taşan nurun feryadı:

Çatık kaşlı olmadım hiç olamadım

Olduramadı bana insanlar

Yalanlara konmadım konamadım ama kandırıldım

Aşk ise bir ütopya nezdimde

Çalakalem aşkların erbabı olamadığım şiir denen denizde

Figanım değil ama iç sesim çığırtkan

Sanırım aşka âşık bir romansım ben

Renkler hür olmalı

Benliğim de ruhum da

Yüreğimde ise prangalar

Devasa bir kehaneti mimliyor geçmeyen yaralar

Emre amade yaşamadım ben boyun eğmem de hiç kimseye

Sadece adalet

Sadece asalet

Sadece merhamet

Sadece sadakat

İyi de ne kaldı geriye?

Zanlar zam misali yağdıkça üstüme

Zemheride ölsem ne ki bir gonca gibi açıp yenilensem bile?

Ne zevktir umurumda ne de nefsim tekelimde

Sadece nefesim

Nefsimi zapt etmek yoktur kimse üzerime

Açlık nedir bilirim

Tok gözlü olmayı ailem öğretti

Kimi insan ise tok evin aç kedisi

Bilemedim onlardan korkulmasının gerekliliğini

Asalet doğuştan

Cenk ettiğin kadar evrenle ve isyanla…

Esaret ise babadan miras

Hele ki baskı ve kurallarla büyütüldün ise

Ama isyan da etmem ezelden

Ne de olsa sevgi ve güvene sadık kalmalı tez elden

Tensiye ettiğim insanların haricinde

Sevgi ve sevilmek adeta bir engelmiş iblise meyledenlere

Hele ki zulüm

Hele ki iftira ve zan

Katmerlisini yaşadım ben bu evrende

Ama pes etmeden

Ama kendimden ödün vermeden

Zikrime eşit fikrime binaen

Elbet İlahi Adalet iz peşinde

İnsansa giz

Gizemin değil yalanın tortusu nasıl da dehşetengiz

Sevecen yüreğim

Saydam hislerim

Bazense korkularım

Aşk ise bir kıvanç hatta bir ütopya

En güzeli şiirlere serili aşk

En güzeli imkânsıza kucak açacak

En güzeli sonsuzu uğurlayan

Onsuzluk bile bir manevra

Kavuşmasan bile kavuşma umuduyla…