Bu Düzenin Parçası Olmak

Muhterem yenilgilerden müstesna zaferler inşa ettim ömrün gıyabında değil sadece hayallerin tutarına ve her bir tutamına ruh kattığım kadar da gerçek kılabilmenin kıvancında verdiğim emek ve çabayla.

Aşikâr değildi çoğu şey ve seçici idim bir ömür belki de bu yüzden aşina geldi başarılar ve çocuk kimliğimden yetişkine de geçişim kolay olmadı.

Çocuk kalbindeki o tuhaf devinim:

Büyümeyi ertelediğin mi yoksa bilmeden çelişip de çocuk kaldığın mı?

Ne fark eder ki bu saatten sonra mademki önem arz eden insan olmak ve ayakta kalmak…

Zaruri olan çok şey vardı büyürken:

Kavramlar misal en başta ailemin dayattığı:

Namus.

Onur.

Haysiyet.

Oybirliği ile de kabul ettiğim ve tek çekincem olmadı bu dürüst ve hakkaniyetli yolu güderken.

Yitenler oldu olacaktı da ve olacaktır.

Yutanlar olmadı çünkü izin vermedim gerçi ben de yutmadım insanları ama gerçekleri yutturmada başarılı idim.

Yutmaktan ziyade gözüne gözüne sokmak ve sonuç her ne olursa olsun da ve de yol ne kadar meşakkatli olsa da bir şeyleri dengede tutmaktı mademki önem arz eden ve de bilincin hem alt hem üst belleğinde kayıtlı.

Ben de bir kayıttım aslında her birimiz.

Yapay zekâdan evvel de olan buydu şimdi de gerçi şimdi asılı kaldığımız her kayıt bizim soyağacımızda önemli bir numerik.

Ve işte yerleşkemiz.

Ve işte bileşkemiz.

Tüm tutanaklar.

Bu yüzden söylenen her şey dikte edilmekte hem görünürde hem de manevi anlamda yoksa asla boş durmuyor omzumuzdaki melekler.

Ve işte inancın ışığı hep aydınlattı yolumu.

Önceleri bilinçsiz bir şekilde sonra bir şeyler oturdukça yerine kuralcı olmayı ben de pek bir sevdim:

Kuramlar.

Kurallar.

Önce uyduğum kurallar sonra da benim koyduğum yasalar.

Yürürlükte olan her bir yasa için de ekstra mücadele verdim vermekteyim de.

Öyle ki gerçekler saptırıldığında tüm hayatım alt üst oldu bu yüzden son iki senedir ak kara ne ise gereken tüm rutinimle ve ekstrem çabamla yanlış çözülmüş bulmacayı sil baştan dolduruyorum.

Bulmaca dediğime de bakmayın hani:

Şaka maka hayatımın tüm temel yapı taşlarını sil baştan inşa ettim üstelik insanların gözüne soka soka ki buna mecburdum çünkü aldığım nefes bile buna bağlıydı.

Kurallar.

Bazen yakınsam da toplumu ayakta tutan ve karmaşaya izin vermeyen.

Kural koyucular ve de adalet sistemi hep de güvendiğim arkasında durduğum bizlerin de arkasında duran.

Durağan gözüken ama kendi içinde dinamikleri olan.

Kurallara göre oynamak aslında düzene uymak ve aynı zamanda kendi düzenini oluşturmak.

Yıkıcı değil yapıcı olup.

Ne de olsa hayat yap-bozdan ibaret değil her ne kadar muhalif ve zalim güçler bir şeyleri bozmak için ellerinden geleni yapsa da bu yüzden adalete ve İlahi Adaletin oluşturduğu düzene sonuna kadar inanıyorum ve de bu düzenin bir parçası olduğumun bilincinde hakkıyla yaşamanın da adını veriyorum taşıdığım ölçüde…