Yeşerseydik Yeniden

Bir akşamüstü,

Hiç beklemediğim bir anda

Karşıma çıksan...

Ne söylerdim sana,

Bilmiyorum.

Dünyada rahatlık yok;

Benden mi çaldın onu,

onu da çözemiyorum.

Hani derdim ya hep;

Kimi görsem

Sensin diye içim gidiyor.

Bir fırtına kopuyor içimde

Her an göre çekmişim gibi

Sığmıyor içim içime...

Bakışlarım, ufkun ardında

Kaybolmuş bir iz sürüyor.

Olur mu böyle bir şey?

Kim bilebilir?

İnsan bazen

Bir ihtimali bile

umut sanıyor.

Uzak diyarlarda seni görsem,

Bir gün karşıma çıksan ansızın...

İçimizde küle dönmüş

Ne varsa,

Rüzgâr alıp götürse.

Belki önce susardım.

Çünkü bazı karşılaşmalarda

Kelimeler yetmiyor.

Yıllar geçti.

Sen gittin.

Ama senden kalan ne varsa

Sakladım içimde;

Bir şarkının yarım sözünde,

Eski bir sokakta,

Kimsenin bilmediği

Bir köşede...

Bazen kalabalıkta

Bir yüz görüyorum,

Bir an seni sanıyorum.

Sonra herkes geçip gidiyor.

Ben yine

Aynı yerde kalıyorum.

Belki hiçbir şey olmayacak.

Belki yollarımız

Bir daha kesişmeyecek.Ama bir gün,

Ansızın karşıma çıksan...

Belki sen de anlarsın

İçimde yarım kalan baharı.

Ve o bahar

Bir sabah yeniden uyanırsa,

Avazım çıktığı kadar

Bağırmak isterdim.

Ama sana bakıp

sessizce söylerdim:

Ah...

Neredesin sen?

mesakin-03/10/2026