Sonsuz Rüyada

Geçtikçe üzerinden biraz da zaman,

Gölgeyle karışık geldin aklıma.

Hatırladım seni, üzgün ve buruk,

Eylülün serin havası içinde.

Biliyorum, sanki umutsuz vaka;

Sarsıcı bir depremdi gördüklerim.

Belki de yoktun dünyada gerçekten,

Gördüğüm yalnızca tatlı bir rüya.

Yok muydun gerçekten, bilemiyorum;

Ya neydi gördüğüm o kara gözler?

Sekiz nokta iki şiddetinde bir deprem,

Cayır cayır yandığım o ateş ne?

Hayalimden, rüyamdan hiç çıkmadın,

Gölge gibi kaldın gecelerimde.

Ne zaman gözlerimi kapatsam,

Seni bulurum her gece düşümde.

Hani cennette kesilecekti koç,

Seslenecekti orada melekler:

"Artık bundan sonra korku yok size,

Siz artık ölümsüz olacaksınız."

Sonsuza dek görsem ben seni orada,

Kurduğum hayaller hep gerçek olsa;

Sönse içimdeki bu derin hasret,

Uyanmasam, kalsam sonsuz rüyada.

Bahçeler, ağaçlar, çiçekler, kuşlar...

Hepsi bize yoldaş, hepsi bize yar.

Bir ömür değil, sonsuzluk boyunca

Kalbim çarpmak ister senin uğrunda.

Rüya mısın, yoksa sen gerçek misin?

Nasılsın, inan ki bilmiyorum ben.

Hayalin benimle hep yaşayacak,

Seninle kalacak bütün hülyalar.

Boşa mı gidecek kurduğumuz düş?

Deryalara sığmayan mahcup gülüş..

Cennete benzetirdim hep seni ben,

Nasıl anlatsam seni, nasıl söylesem?

mesakin- 01/10/2026