Senertesi

Sen aklıma gelirsin ben yorulurum,

Belki bu şiirde, önüne diz çöküp durulurum.

O dipsiz kuyuna gözüm kapalı atlar ömrümü savururum,

Bu bahaneyle de yokluğunun cehenneminde  kavrulurum…

Kulun olmak farzıdır aşka inancımın,

Seni bir kaşık sevgide boğarım.

Hiç bitmeyecekmiş gibi sevdim o yalanını,

Gitsen de hep , yokluğun yanımda kaldı.

Sürgün olsan da ben seninle yürürüm,

Kokun   bulmamı sağlar yönümü.

Unutmadan anarım o ilk saniyeyi;

Beni sar , ellerinden olsun ölümüm.

Senden gelen ölüm olsun , baş tacım,

Dert olsan bana gelsen sen ilacım.

Seninle aynı fırtınaya kapılıp,

Vursam da gam yemem  artık

Gülerken bulacaklar cesedimi,

Gelmeyecek olan yarınların.

Bir çöle okyanuslar içirmişsin,

Sen içime düşsen ben derinleşirim,

Belki bu sayede kaderimle de serinleşirim.

O kör karanlığına ömrümü devrederim,

Bu bahaneyle kendi kıyametimi tehir ederim…

Esirin olmak hürriyetidir kalbimin..

Kim bilir kaç kışı göğsünde gezdirmişsin

Aşkımı kendi elinle bezdirmişsin.

Beni sildiğini sanıyorsa o hislerin,

Gidip de sana yalvaracak değilim.

Her heceme yön verse de kederim,

Sonuçta bu kalemim,

bir tek senin dizlerinde eğilir.