Tek Başıma Değilmişim

İnsan, her acıyı yalnızca kendisi yaşıyormuş gibi,

Debdebelerini büyüterek tükenebilir.

Oysa okudukça,

Aynı ortak acılardan geçen insanları

Başka pencerelerden görür.

Bazen onların gözleriyle bakar dünyaya.

Ve bir gün içinden,

Ben tek başıma değilmişim.

Ne çok insan varmış benim gibi...

Diye geçirir.

Belki de

Bizi görünür kılan edebiyattır.

Yaşamdan beslenirken,

Birbirimizi de gösteren

Güvenli bir liman gibidir.

Kimsenin kimseyi suçlamadığı,

Herkesin kendini anlayabildiği,

Hoş görebildiği bir yer...

Belki edebiyat, hepimizi

Yalnız sanmaktan kurtulduğu ilk penceredir.

Hamiye GÜL