Yusuf Kuyusunda Bir Şarkı

Bu şehir Yusuf kuyusu

yerin altı kurumuş Nil. 

Elektronik gitar telidir

bütün gün inleyen ses...

Ağaçlar, tepeler, binalar,

insanlar siyah beyaz bir

Keder içinde boğulmuş

ve aşk darmadağınık...

Uykuya dalmadan önce

    tüm korkutucu imgeleri

        uzaklaştırırım.

Kapalı pencereler...

    terliklerim

        sessizce bekler.

Bütün gece

    yerinden edilmiş

        ah insanların

            bilinmeyen

                kurak bir toprağa

                    doğru göçü...

                        Görmeye

                            gücün yok...

Şehrin çalgıcıları...

    Şarkıcının sesi

        yüksek perdelerde

            pes ettiğinde,

                bir yerlerden

                    eşlik edenin

                        sesi belirir.

                            Yalnız olmadığını

                                hatırlatır.

Şarkının

    bir kez daha

        söylenebileceğini...

                              hatırlatır.

Bu şehir Yusuf kuyusu...