Kirazın Vişnenin Sapı

yıllardır; defter tasdikleri, yıl sonu, yılbaşı, açılışlar, kapanışlar, geçici vergi, hemen ardından gelir vergisi kurumlar vergisi vs.. herkesin tatile çıktığında; bende bu defa

tam tasdik raporları başlar.. o da haziran sonunda ancak biter, sonra kredi kartı belası

her şey yolunda olsa bile, her defasında

ekonomik sıkıntılar köye gitmemi engeller..

kaç bahardır "hiç değilse bu bahar" dedim

olmadı gitti.. bu sene ahdettim.. gene olmadı

haziranın dördünde işim bitti desem de

yine sonunu buldu raporlamalar nedense

öyle "gel"ler oldu ki.. ertelemek acısını  

anlatamam.. "bir haber" o gece de gidemedim

ertesi öğleyi yine kaçırmak endişesiyle

öğle sıcağında.. saatlerce.. arada da olsa..

ilk defa köy altında inmedim.. alacak kimse yok diye

kasabadan gece gelebildim.. olsun

şükür babamlarda bir şey yok uçurumda üç takla,

ertesi gün ovaya indim güç bela çalıştırdığım traktörle

ulaşabileceğim yerde kayısı yoktu, (kayalıklarda da kekik)

kiraz dallarını eğmiş .. bir kova, bir kova da vişne..

ve yaz elması, akşam koli yazırlayacak ya babam

"oğlum sen hiç pazarda babıç ağzı görmedin mi" dedi

"n'oldu baba" dedim sakin, "sen hiç pazara çıkmadın mı,

"fişne,  kirez almadın mı" "sapsız mı satıyorlar"

anladım tabi..

"saplı toplayayım dedim ama dalı kırılıp geldi, kıyamadım"

oğlum sen hiç "dalından meyve koparmadın mı"

çocukluğumda bizim meyve ağacımız yoktu,

olduğunda da ben köyde değildim

içim acıdı

…

ertesi gün içi elvermedi babamın erkenden inip

tek tek sapından yukarı kaldırarak derledik

ben bir avuç kadar ancak,

babam kovayı doldurdu

hala acemiyiz hayatta

dalından koparıp yemek hep hayal oldu…