Küçük Gelin

Yaşım daha 

on üçtü benim

ellerimde bez bebeklerim

Nasıl da severdim 

oynardım onlarla

Çocuktum daha ne de olsa.

Küçücüktüm ufacık tefecik

Örerdi annem 

saçlarımı belik belik. 

Babamsa çok uzaktı bana

“Kızım” diye 

öpmedi bir kerecik. 

Günlerden bir gün

babamla beraber

bir adamla kadın çıkageldiler

hiç görmediğim bu amcayla teyzenin 

“gelini olacaksın” dediler.

Anlayamadım

neydi gelin olmak

tanımadığım insanların 

yanında kalmak. 

Yoksa annemle babam 

bıkmış mıydı benden 

kolay mıydı böylece ayrılmak? 

 Günlerce ağladım

“beni onlara verme baba'

 diye yalvardım. 

"İnan hiç sesimi çıkarmam

İstersen ayak altında da dolaşmam

sen yeter ki beni 

ayırma evimden yuvamdan"

Ne çare babam duymadı bile feryadımı

kararı kesindi;

*küçük kızı gelin olacaktı!*

Evcilik oyunu bu muydu oynadığım

hani o , 

hep oyun olarak kalacaktı?

Günler geçti, hiç çıkmadım evden

annemi görürdüm hep

ağlardı sessizden

“kızın kaderi anasına benzermiş' diyordu

Onu da, 

küçük yaşta gelin etmişti dedem.

Gelin olma vakti gelip çatmıştı

bebeklerime giydirdiğim gelinlik 

bana hiç yakışmamıştı

Ah babam ah! 

Üç kuruş başlık parasına

nasıl da beni satmıştı.

Çıkarken, 

kırmızı kuşak bağlanırmış geline 

onu da 

babası bağlarmış beline. 

Keşke şu küçücük yaşımda 

beni vermeseydiniz 

yaban ellerine.

Sarıldım anneme

son kez dedim:

“Bak yaşlı gözlerime 

belki beni vermezsin.”

“Ağlama” dedi annem

tutup ellerimden

“Sen gelinsin

hem ağlar hem gidersin.”

İşte, gidiyordum artık 

doğduğum evden

ayrıldım oyuncak bez bebeklerimden

sessiz bir fırtına koptu içimde

küçük yaşta beni gelin ettiniz

neden 

çocuk yaşta beni gelin ettiniz 

neden...? 

TÜM KÜÇÜK GELİNLERE! İTHAFEN

'KONUŞTU YÜREĞİM' KİTABINDAN (2018)