Umut Kapısını Kapalı Bırakma

Göklerden inen yağmuru kesme bana,

Toprağımı çorak, kurak bırakma.

Tohumumu rüzgâra savurma,

Bereketi tarlamdan çekip alma,

Ümidi mi çaresizliğe bırakma.

Denizler gibi engin tut gönlümü,

Dalgalar gibi hırçın kılma beni.

Sakin sulara çek, fırtınaya atma,

Kıyısız deryada boğdurma,

Limanımı korunaksız bırakma.

Dağları aşarken dizimi kırma,

Yokuşlarda nefesimi kesme.

İnişte ayağımı kaydırma,

Zirveye çıkınca yalnız koyma,

Hicretimi yarıda bırakma.

Çiçekler gibi açtır gönlümü,

Dikenler arasından koru beni.

Baharı erken alıp götürme,

Yapraklarımı soluk düşürme,

Renklerimi solgun bırakma.

Geceyi gündüze çevir bende,

Karanlığı kalbime sokma.

Sabahı geciktirme, geçiştirme,

Güneşi kapımda bekletme,

Nurunu eşikte bırakma.

Umut ışığını söndürme bende,

Karanlık geceleri uzatma.

Sabır ipini koparma elimden,

Yarınlara olan inancımı yıkma,

Umut kapısını kapalı bırakma.

Bekleyişimi boşa çıkarma,

Hasreti yüreğimde dondurma.

Gülün açacağı günü geciktirme,

Baharı gönlüme uzak tutma,

Dostluğumu yarıda bırakma.

Düşlerimi paramparça etme,

Hayallerimi rüzgâra savurma.

Bulutlara uzanan elimden tut,

Gökyüzünü benden esirgeme,

Dualarımı müjdesiz bırakma.

Yâ Rabbi, gönlümü daraltma bana,

Sıkıntı içinde boğma bu canı.

Umut kapılarını kapatma asla,

Yalnızlığa mahkûm etme beni,

Rahmetini uzağa bırakma.

Toprağımı ayak altında çiğnetme,

Bayrağımı yere düşürme sakın.

Vatan sevgisini kalbimden çekme,

Sınırlarımı düşmana açma,

Yurdumu sahipsiz bırakma.

Son nefeste “Allah” demeyi unutturma,

Kabirde yalnızlığı artırma.

Şefaatini esirgeme benden,

Mahşerde yüzümü kara çıkarma,

Rahmet kapısını kapatıp bırakma.

redfer