Gül Olmuş Bana

Hazanın vurgunu gönül bahçemde,

Dün diken dediğim gül olmuş bana.

İnsan sevgisiyle dolan bohçamda,

Dün dostum dediğim el olmuş bana.

Saygı kalburunda sevgi elerken,

Yaradan'dan mutluluğu dilerken,

Yanağımı göz yaşımla sularken,

Dün kurak dediğim sel olmuş bana.

Umudunu güzel söze bağlayan,

Kederler içinde çokça ağlayan,

Çileler çekerken sükut eyleyen,

Dün sessiz dediğim dil olmuş bana.

Sırrını söyleme nankör kediye,

Bir bakışın yeter dosta hediye,

Yürek yangınını söndürür diye,

Dün esmez dediğim yel olmuş bana.

Hasretler çekerken gurbet elinde,

Dost ararken düşer iken kolunda,

Engellerle dolmuş hayat yolunda,

Dün yokuş dediğim yol olmuş bana.

Baharlardan yaza geriye kalan,

Sonbahara kalıp yaprağı solan,

Yaşamdaki umutlara kök salan,

Dün ağaç dediğim dal olmuş bana.

Kader denizinde kalıp derinde,

Sığınacak liman sorar serinde,

Hayat ummanının orta yerinde,

Dün gemi dediğim sal olmuş bana.

A. Kadir YALDIZKAYA