Anlarsın

Hatırlamaz olur doğduğu anı,

Başladım sanırken hayata yeni.

Akran bulamazken sıkılır canı,

Anlarsın ki hayat harcamış seni.

Artık karalardan daha da çoklar,

Zamanın şahidi saçlarda aklar,

Her bir teli ayrı bir anı saklar,

Anlarsın ki hayat harcamış seni.

Tekaüt ederler yaşlar dolunca,

Boş petekler kalır balın alınca,

Hayatı sürersin kendi yolunca,

Anlarsın ki hayat harcamış seni.

Gözler az görüyor deri kırışmış,

Saç ve sakal birbirine karışmış,

Yorgun beden sızılarla barışmış,

Anlarsın ki hayat harcamış seni.

Kollar takatsizdir dizlerse fersiz,

Derler laflarının pek çoğu yersiz,

Yıllar vefasızdır mevsimler arsız,

Anlarsın ki hayat harcamış seni.

Çare aramaya doktor yol olmuş,

Çekmecede ilaç artık bol olmuş,

İlk baharlar onda kuru dal olmuş,

Anlarsın ki hayat harcamış seni.

Gözlük baston destekliyor bedeni,

Çok anarsın büyük baban dedeni,

Ömür geçer sorgulanmaz nedeni,

Anlarsın ki hayat harcamış seni.

A. Kadir YALDIZKAYA