Şiiri Çok Sevdim Mademki Sen de Şiirdin

‘’Bu şiire başladığımda nerde,

şimdi nerdeyim?

yaram vardı, bir de sözcükler

sonra vaat edilmiş topraklar gibi

sayfalar ve günler

ışık istiyordu yalnızlığım

Kötülükler imparatorluğunda bir tek şiir yazmayı biliyordum

İlerledikçe...Kaybolup gittin bu şiirin derinliklerinde’’ (Murathan Mungan)

Dilediğim dilemediğim ne varsa gerçek oldu ama biliyorum ki son dileğim hayli zorluyor hayal gücümü.

Önce bir şiire yeltendim sonra şiir oldum sandılar ki yazdıklarım şiirdi oysaki şiir olan bendim aşikâr aşina olduğum aşk gibi.

Renklerim vardı sararmayan bir de yüreğim:

Ah yüreğim racon kesen

Kesirli bir sayı gibi sadece b/ölen.

Ölümsüzlüğe meylettim ve yeniden şiir oldum:

Şiir yedim şiir içtim ama bilmeden şiir olduğunu sandım ki hayatın ta kendisi.

Acımla yaşadım sonra açılandırdım acılarımı ama yetmedi.

Acılandırdım açılarımı yine yetmedi.

Hulasası duyguların ve şerh düştüm her güne yeniden çünkü ben şiirdim.

Seni de şiir bildim, sevgili yabancı.

Gözlerinde şiir içtim.

Sözlerinde devindim ve büyülendim.

Sen de şiir idin nazarımda:

Ah, keşke bunu bilseydin…

Çarşı Pazar gezdim kilolarca şiir aldım bir de üstüne para verdim.

Üç öğünüm şiir ara öğünlerim nakarat.

Gizem vardı yüreğimde ve aslında ben insanların g/özünde bir g/izdim.

Anlattım da.

Defalarca yeltendim anlam olmaya.

Adlandıramadım çoğu insan ama bil ki direndim.

Direncim ve sığınağım önce Rabbim sonra ise sendin.

Şiir gibiydi aşk madem yoksa aşk mıydı şiire tekabül eden?

Ne fark eder ki?

Ve tüm sırları ayaklarının dibine serptim sense çözdün beni ya da değil.

Çünkü ben çözümsüzdüm.

S/ağlamasını yaptım her günün her gecenin.

Boykot ettim iblisi boykot ettim zalimi ve laneti.

Laneti geçirdiler üzerime ve zikrettim tüm gerçekleri sonunda onlara inandırmayı başardım aslında başardık çünkü sensiz ben bir hiçtim, sevgili yabancı.

Şivem.

Sığınağım.

Lehçem.

Lisanım.

Ülkem.

Ülküm.

İlkelerim.

Şiirler sağdıcım.

Şiirler posta koyduğum.

Şiirler hayal dünyamın bekçileri.

Şiirler.

Ve sen.

Sen de şiire dönüştün benim hayal dünyamda aslında hayal de değildin tek gerçek:

Benim gerçeğim.

İmkânsız addedilen.

Kabullendim.

Yaftalanmıştım.

Temize çıktım.

Yağmalanmıştım.

Yeniden doğdum.

Hem de senin ellerinle bana sunulan yeni bir hayat.

Şiiri çok sevdim mademki sen de şiirdin…