Hayat Bu

     Gençliğinde insan daha pervasız oluyor, sanki bütün dünyaya gücü yetecekmiş gibi yaş kemale ermeye başladıkça ayakları daha bir yere basıyor. O havalarda uçmalar azalıyor. Belki bu süreci farklı yaşayanlar da vardır fakat kendi adıma kırk dokuz yaşında olmama rağmen hala kuşlar uçar içimde, hala biraz çocuksuyum mesela, kaybetmek istemem bu yönümü.

    Yaşlılık hayatın zor bir evresi, o ana gelene dek bari hayatın, anın tadını çıkaralım. Şen şakrak yaşlılar da vardır mesela onlar belki deneyimle daha çok biliyor hayatın değerini. Önemli olan sağlıklı yaşlanmak tabi, ölümün olduğu bu dünyada aslında hiçbir şey çok da ciddi değildir der, Franz Kafka. Bu söz hoşuma gider, kafaya gereksiz o kadar çok şey takıyoruz ki zaman geçtikçe onlar da önemsizleşiyor. Keşkeler, pişmanlıklar bile yerini umursamazlığa bırakabiliyor çünkü hayat bir şekilde devam ediyor. Hatalar herkes için var ve olmaya devam edecek hayat bir döngü. Bu döngü sırasında doğal bir devinim sözkonusu. Hiçbir şey eskisi gibi kalmıyor, değişim doğanın kanunu. Küllenen acılar unutulan anılar hepsi hayatin içinde var. Mesela bir, beş on yıl sonra şu an önemsediğimiz şeyler önemsiz olmaya başlayacak. Tabi bu süreçte ne kadar az yaralar alırsak o kadar yeğdir. Hayat tekdüze değil çünkü.

    Farkındalık insana zamanla gelen bir şey bir de bunu hayata uygulayabilmek var tabi, tecrübelerle sabit. Hayata karşı biraz uyanık olmak gerekiyor diye düşünüyorum tabi ne kadar yapabiliyoruz bunu o tartışılır. 

   Sonuçta zaman çoğun şeyin en iyi çözümü geçmişe takılı kalmamayı öğrenmek gerekiyor. Hayatımızda geçmişin yüklerini taşımamak gerekiyor. Herkese huzurlu bir ömür dilerim.