Yokluğunda Anladım



Bak yine yoksun sen yanımda

Beni sensiz yaşıyorsun her anında

Beni benle yaşa içimden geçenleri bilmesende

Solan beyaz sayfalar bir bir tükense de .

Seni düşünür seni özlerim ben

Sevgilerin özlemlerin en derinliğinde

Telli duvaklı beyaz gelinlikler içerisinde

Sen de beni sevseydin ne olurdu

Bir sonbahar serinliğinde .

Çölde açan bir çiçek olsaydın eğer

Seni kaybetmemek için

Gözyaşlarımla sulardım seni

Gözümden damlayan yaş olsaydın sen

Seni kaybetmemek için hiç ağlamazdım .

İçime öyle hapsetmişim ki seni

Ve senle öyle doluymuşum ki

Yokluğunda anladım

Sensizliğin çaresizliğin ne olduğunu

Sen giderken canımı acıtarak arkana bakmayarak

Hiç umursamadın yok saydın ve gittin .

Şimdi soruyorum kendime

Seni bu kadar nasıl sevdim

Bu kadar nasıl bağlandım sana

Kızıyorum şimdi kendime

Cevabını bulamıyorum sorumun .

Tek bildiğim çaresizliğim ve sensizliği öğrenmem

Kim bilir?

Hangi akşam bende güneşle söneceğim

Son suyumu içecek

Seni görmeden öleceğim

Senden geriye

Bir gözlerin kaldı bir de acı sözlerin

Yüreğimde yüreğin vardı

Şimdi yalnız hatıran kaldı

Aynı gökyüzünde

Ayrıydı seninle batan güneşim ...

keskin2011

27/10/2026

Edirne