Sokak Lambasının Altı

SOKAK LAMBASININ ALTI

Gecenin kör vaktinde sokak lambası altında

Beklemek ne güzeldir bilsen o yâri be usta

Adımlarını duyunca hızlanır ya yüreğim

Dünya durur bir anda dönmez olur o saat

Gözlerinde parlayan o mahcup çocuk gibi

Bakarsın ya yüzüme içim erir birdenbire

Hangi rüzgâr attı seni bu dilsiz şehre

Boş ver hepsi bahane önemli olan sensin

Elini tutunca ben unuttum bütün derdi

Kaldırımdaki taşlar şahit olsun bu işe

El âlem ne derse desin eller utansın

Biz bu aşkı yazdık ya en baştan tarihe

Üç kuruşluk dünyada kafaya takmam gayrı

Sen yanımda ol yeter yıkılsın bu dağlar

Can sağlığı der geçer yürürüz kervan gibi

Aşk dediğin böyle olur sevmeyenlerin inadına

Masadan çıkarken parlasın ya gözlerin

Kol kola yürüyelim o ıssız caddelerde

Kimi hırsız der bize kimi de deli fişek

Kulak tıkasın insan boş laflara aldırma

Kahve köşelerinde anlatırlar ya bizi

Bırak ne derlerse desin şu zavallı âlem

Bizim sevdamız ağır gelir kantar tutmaz

Yüreği yetmeyenler uzaktan bakar ancak

Bir gün bu dünyadan da göçüp gidersek eğer

Arkamızdan bırakalım iki satır şiir

Desinler ki bu adam delicesine sevmiş

Aşk dediğin böyle olur mezarda da bitmez

Güneş yeniden doğar üstüne bu şehrin

Biz yine aynı yerde el ele bekleriz

Ne gam keder kalır ne o eski acılar

Can sağlığı olsun de gül geç be sevgilim

Zaman akar gider de durduramaz kimseler

Biz bu aşkın kayığına çoktan bindik usta

Ne fırtına ne boran sarsabilir ki bizi

Yüreğimiz sağlamdır yıkılmaz dağlar gibi

Çay ocağında oturup demlenirken akşam

Gözlerinin içine bakmak vardır ya hani

Bütün yorgunluğu alır insanın birdenbire

Dünya adeta döner bizim etrafımızda

Bırak şu sevmeyenleri bu koca dünyayı

Biz sevgimizle yeneriz bütün engelleri

El ele verince biz korku nedir bilmeyiz

Aşk dediğin yürek ister cüretkâr olmalı

Yarın ne getirir bilmez kimse bu handa

Biz bugünü yaşarız hesapsız kitapsız

Gülüşünle aydınlanır bu karanlık sokak

Can sağlığı olsun der sarılırız sıkıca

Mehmet Aluç