Kasıla Kasıla Kasım Geldi

Yağmur devşiren deli rüzgarlar 

Bulutların ardına gizlenen alaycı güneş 

Renksiz toprağın üstüne 

Nasıl da kasıla kasıla geldi kasım...

Aşina olduğum yalnızlıktı

Belki bir tercihti maziye yakışan

Belki eşsiz bir el sallayıştı tüm umutlara 

Belki de baş kaldırıştı hayal hırsızı hayata...

Yağmurdu şu gönlü bol gökyüzünün sesli gülüşü

Üstüme alındım gönüllü olarak 

Damla damla arındım sonra

Belki de kış dediğin, bahara gebe bir sır.

Belki karların altında saklıdır yemyeşil bir ömür.

Yazdan kalma duygulardı zihnimi yoğuran

Geceden kalma korkular açtı göz kapaklarımı...

Yatak döşek serilmiş şu yanık yüreğime

Belki bir gün ansızın

Belki sessiz sedasız 

Bol yıldızlı kar taneleri düşecek...

Biliyorum, her nasılsa 

Ömür gibi kısala kısala kasım da geçecek.

Cemil Baştürk 

01.11.2026