Özlemeyi Özlediğinde

ÖZLEMEYİ ÖZLEDİĞİNDE

Özlemeyi de özlediğinde

Eseri olursun, esîri olduğun hislerinin...

Yüzünde kalır hüznün o ekşimsi tadı,

Sonra söner pırıltısı zamanla cilalı hayallerinin...

Güneş bekleyen ufuklar gibi

Hasret kalır yüzün bir sıcak tebessüme...

Her zerrende ayrı duyarsın

Zonklayan kalbinin sesini...

Hayat kuracağına

Hayal kurarsın mecâlince.

Zalim sensindir, mezâlim sen...

Sözsüz bir sesleniştir sükûtun,

Sitem sitem söylersin gönlün el verdikçe...

İçleniştir bazen,

Ah ile dokunan

Mazinin buruk nâmelerine...

Ömür dediğin

Tam da sana göre biçilmiştir.

Her anında bir yama vardır,

Her adımda bir çaba...

Baka baka kararır bahtın

Kısa boylu yarınlara...

Kuşlar gibi özgür sanırsın kendini,

Bakarken gönül kafesinin içinden âleme...

Giden sensindir, kalan sen;

Eser sensindir, esir sen!

Özlemeyi özlediğinde...

Cemil Baştürk