Kozmik Sürgün

               KOZMİK SÜRGÜN

Nerdeyim, ne hâldeyim; tarifi var mı bunun

Hangi evrendeyim yâr, söyle; hangi mevsimde

Kaçıncı buyuttayım, bu bitmeyen uykunun

Neden tipi kar ve kış, deviniyor sesimde

Zamanın çaprazında, azcık kuzeye doğru

Dururken donuyorum, yürürken üşüyorum

Gönlümde buzul gibi duran vefasız uğru

Düşüyor, düşüyorum; yeniden düşüyorum

Eritir mi? Bir mumun uzaktan yanan feri

Buzulların mahlûlu erişir mi denize?

Kıyıda uzanır mı bana sıcak elleri?

Düşer miyim, önümde yürüyen müphem ize

Hem yazın terli alnı hem baharın gül yüzü

Uranüs gibi soğuk, Andromeda kadar uzak

Henüz adı konmamış aleme bu öksüzü

Sayki, göndermek için kurdun böyle bir tuzak

Bir umut devşirsem de, biraz avunmak için

Deliliğe vurarak geçsemde şuurumdan

Döngüsüne kapılıp, içine girsem hiçin

Yine de kurtuluş yok, bu dipsiz uçurumdan