Nâdanistanda İrfan

        NÂDANİSTANDA İRFAN

İliklerim yanıyor iffet serinliğinde

Bir başıma mı kaldım kaus derinliğinde

Belki de aklım hâlâ çağın erinliğinde

Büyümeyi bilmeyen ihtiyar çocuk muyum 

Yoksa dehrin sırtında eskimiş gocuk muyum

Canıma hükmetmiyor artık gövdemin solu

Yen içinde gizlenmiş irfanın felçli kolu

Neden bu ahvalime ağlamaz Anadolu

Çeşm-i duygunun feri, gözyaşı mı tükendi?

Oysa ki göz, buhara; gözyaşı Ötükendi

Söyle bana pasinler, samandağ, of, gerede

Nerede Nizâmulmülk, Vaciduddin nerede

Nehirler buzbulanık zift akıyor derede 

Bentleri sazlık sardı, kokusu; bünyemizi

Etrafta aymazların her yerde ayak izi

Mümbit, yeşil ovamda tozuyor gayesizler

İşgal etmiş kasrımı nadanlar payesizler

Kavuruyor ruhumu yapraksız, sayesizler

Şehrimin yangınında ise bulandı çarşı

Kapkara bulutlara teslim ülkemin arşı

Ah! Makûs talihine ağlarken bilâdûşşam

Gırnata yosmaları tepinmekte her akşam 

Tarih dehlizlerinde unutuldu, ihtişam

Mâverâ unnehir ki sanırsın yangın yeri

Fâtihasız yatıyor Horasan erenleri

NOT: Bilâdûşşam: Suriye, Lübnan, Ürdün, Filistin(israil) topraklarının tamamını ve Türkiye'nin güneyi, Hatay, Gaziantep ve Kilis'i kapsayan geniş bir coğrafyadır

,