Yar Yalakası

Yine  gece  oldu  ve  yine  göz  kırpıyor  hüzünler,
Yine   ıslanacak   gözlerim ,  uzak  bana  gülüşler.
Birikmiş  acılar  tuzak  kurmuş,  pusuda  bekler 
Yaslı gönlüme değmemiş bahar, kurumuş tüm çiçekler.

Ve taaruza geçmiş, üstüme geliyor kırık hayaller
Ben bu değildim, nereden bulaştı bana kederler.
Nemrut gibiydi bakışlarım, şimdi gözümde kalmamış fer.
Umutlarım çarpmış kapıyı çıkarken, içim ateşten yer.

İşte, yenmeden bilinmiyormuş aşk kırbacının acısı
Dili değil gönlü yakar, karşılıksız hislerin aroması
Kabullenemez yenilgiyi, başı alır yaranma tasası
Gururdan ödün vermezken,sefilleşir ruh olur yar yalakası.

 

Aziz KUZU