Nesebi Bahtsızlık

Çaresizlik kanat kırıyor, gökyüzünde

Düşen kuş tüyleri yastıklara sığmıyor.

Uykuda bile ağır yaşamak, farkında olana,

Yaşadığının farkındalığı rüyaya koşarak.

Oysa başını koyup uyuyabileceğin tüm kaldırımlar senin,

Fakat sokaklar ve caddeler belediyeye ait.

Bahtına yıldız kaymaz gariplerin,

Hurafe umutların gölgesinde barınmaz niyetleri

Ne dilesin dağdan, taştan, arzdan, arştan...

Hak'tan gelmedikten sonra, yoktan gelmiyor

Nasibi nesepten gelme bahtsızlık

Sofra dolu olur, karın aç lakin dilde tatsızlık.

Ya da koşarsın, düşüp kırıldığın yer yurdun olur.

Makuldür, insanı makbul kılan acılar

Zira insan nasibiyle hasip olur.

Tufan Aslan