Ey Hafız Söyle Nerelerdesin

Bakınız, sevgili hafız: ben geldim uzun bir aradan sonra

Ruhumu hizaya sokmuştum yokluğunda

Bir de daha çok sevebilmeyi başardım kendimi kendimce bir aksanla.

Göğün kompetanı bir bulutum artık bazen içime yağdığım sanırsın ki düşlerimden yastıklar diktim

Ama yetmedi…

Unutulmuş sevgilerimi kuruttum bir kitabın arasında

Sonra küflendi her biri

Sanırsın yaşayan ölülerdi

Ayakları geri geri giden

İhtimamla sevdiklerim bak hafız: nasıl da uzaktalar benden.

Razıyım lakin

Gölge etmesinler başka ihsan istemem

Ötesi de var ama bende kalsın

Ayıbıyla sevabıyla kim ise eseri olduğum da değil esaretinde geçen yılların toptan tekbir getirdiği

Ben bir yılkı atıyım hayli uslu ve uysal

Bazense Çobanyıldızı pürü pak ve afili

En çokla da en azın kesiştiği minvalde seken bir kurşun misal

Edebimle yaşamak nasıl ki ederim

Hem de kalıbımın adamıyım bir bakışımla darmaduman ederim

Ey, hafız: söyle nerelerdesin epeydir?

Bunca hukukumuza rağmen nedir bu sessizliğin?

Yoksa sen de mi unutuldun köşedeki yastık gibi

Rehavet dolu bir konçerto çalan anla ki şarkılardır şiirlerin muadili

Belki de tefe konduğum yetmedi

Tav olduğum

Gel gör ki kolay kolay dize gelmem ben

Dizimi kırıp da oturduğum annemin bucağı ta ezelden

Tez elden söyle ne olacak halim?

Kendimle iştigal bazen 

Hasbıhal ettiğim

Bir şiir ne ki diker mi hiç söküklerimi?

Bir de şu sefil kalbi

Bak bakalım neresi tamir edilmeli?

Kuluçkada ilham

Bu günlük bu kadar benden

Eğer ki yarın da gelirsen

Bil ki çaylar demli ve yan yana dizili

İki çift lafın belini kırmak dediğin ne ki?

Seni kıracağıma başımı kırarım

Ya da kıtlama çayın yanında

Bir de çift kaşarlı oldu mu değme keyfime

Anlayacağın acıktım ben yine

Haydi, buyur sofraya Allah artık ne verdiyse…