Bir Masaldır Adem

Ne zaman,ne madde,

Nede ışık vardı...

Karanlığın içinden bir patlama,

Saniyeler geçmeden,

Yön verecekti,doğacak kainata.

Her yer karanlık,

Aydınlattı kozmik alemi,o ışık.

Toz ve gazlardan yıldızlar doğdu,

Madde anti maddeyi yedi,

Yer kabuğu yavaş,yavaş soğudu.

Beş milyar yıl önce,bir gezegen,

Dönerek geldi,Tanrı'nın bahçesinden.

Hepimiz tek bir hücredeydik,

Bölünüp evrimleşerek,

Biz bu gezegene,Dünya dedik.

Ne zaman olduğumuzu,

Ve nereden,nasıl geldiğimizi,

Ne gören var ne bilen.

Öyle diyorlar!.

Bir masaldır ürediğimiz Adem'den.