İki Gönül Bir Olunca Samanlık Seyran Olur ' Alerjisi Olanlar Hariç'

Atalarımız vaktiyle oturup düşünmüş ve aşkın gücünü anlatmak için çıtayı arşa koymuş: “İki gönül bir olunca samanlık seyran olur.”

Ne kadar şiirsel, ne kadar masalsı bir vaat değil mi? Kuru ekmek yeriz, betonda yatarız, yeter ki kalplerimiz bir atsın... Ta ki o samanlığın kapısından içeri adım atıp, aşkın tozpembe bulutundan hayatın gıcık gerçeklerine anlayana kadar.

Buradaki "alerji" meselesi öyle polen, saman tozu falan değil elbette. Bahsettiğimiz şey; gerçek hayatın, ev içi alışkanlıkların ve küçük huyların yarattığı o görünmez "tahammül alerjisi".

Evliliğin ilk evrelerinde her şey muhteşemdir. Gözleriniz birbirinizden başka bir şey görmez. O dönemde sorsanız, "Biz bir kuru tahtanın üzerinde bile sarılıp yatarız" dersiniz. Ama kimse size o tahtada birinizin sağa, diğerinizin sola dönmek isteyeceğini, birinizin sıcaktan bunalıp camı açmak isterken öbürünün buz kesip yorganı kafasına çekeceğini söylemez.

İşte o meşhur samanlık, tam olarak şu sahnede dağılmaya başlar:

Ortak bir hayata başlarsınız. Sabah uyanıp banyoya girersiniz; karşınızda dün gece gözlerinizin içine bakıp şiirler okuyan o centilmen adam değil, diş macununu tam göbeğinden hunharca, adeta kişisel bir intikam alırcasına sıkmış ve kapağını lavabonun ıslak zeminine fırlatıp gitmiş biri durur.  İçinizde hafif bir kaşıntı başlar. "Aman canım, aşktan önemli mi?" dersiniz.

Sonra mutfağa geçersiniz. Çay demlenmiştir ama tezgâhta tam üç santimlik bir su birikintisi, içinde de minik bir ekmek kırıntısı yüzmektedir. O an anlarsınız ki, sizin dağınıklığa karşı gizli bir alerjiniz varmış.

Ama durun, samanlığın seyran olmaktan çıkışını sadece erkeklerin hanesine yazarsak büyük adaletsizlik olur; çünkü o samanlık iki kişilik bir enkazdır. Erkekler dağınıklıkla sabır sınarken, kadınların da erkeğin sinir sistemini çökerten gizli silahları var elbette.

Samanlığı seyran olmaktan çıkaran asıl detaylar  karşılıklı erkek kadın pürüzleri:

Erkekler

Çorap Gizemi: Erkeğin çorabı kirli sepetinin içine değil de, sepetin 10 santim uzağına fırlatıp "nasılsa oraya yakın" rahatlığı sergilemesine karşı kadında gelişen kronik göz seğirmesi.

Islak Havlu Terk Etme Sanatı: Duştan çıkar, havluyu yatağın üzerine bırakır. Sanki havlu kendi kendine kuruyacak, hatta belki bir gün emekli olup evden ayrılacaktır.

Kumanda Kayıp Vakası: Kumanda koltuğun üzerinde, tam gözünün önündedir ama bulamaz. Evi ayağa kaldırır, bütün yastıkları kaldırır, sonunda kumanda oturduğu yerden çıkar.

Kadınlar 

Yastık Tarlası Operasyonu: Yatağın üzerinde uyumaya değil, sadece bakmaya yarayan 14 farklı kırlent ve pelüşün bulunması. Adamın günün sonunda tek istediği kafasını koyup bayılmakken, yatağa girebilmek için önce beş dakika süren bir "tahliye tatbikatı" yürütmek zorunda kalması.

"Birazcık Alabilir miyim?" Sipariş verirken kadının "Ben hiç aç değilim, sadece soda içeceğim" deyip, yemek gelince erkeğin tabağındaki en çıtır patateslerin üçte birini "Sadece tadına bakıyorum" diyerek yok etmesi. O tabağın sınır güvenliği erkek için kutsaldır; paylaşmak başka, habersiz vergi kesilmesi bambaşkadır.

"Beni Dinliyor musun?" Tuzağı: Kadın, iş yerinde Ayşe’nin Fatma’ya attığı e-postanın alt metnindeki pasif agresifliğin 45 dakikalık tahlilini yaparken; erkeğin dalıp "Evet hayatım, hı hı" dediği anda gelen o meşhur soru: "Ben az önce ne dedim, tekrar etsene?" O an erkeğin beyninde mavi ekran verilir.

Hazırlanmanın "Beş Dakikası": "Üzerime bir şey alıp çıkıyorum, beş dakikaya kapıdayım" cümlesiyle başlayan; ancak mont, çanta, ayakkabı revizyonları ve saç düzeltmeyle 40 dakikaya uzayan o göreceli zaman kavramı. Arabada kontağı çevirip bekleyen bir erkeğin ömründen giden dakikaların telafisi yoktur.

Romantik filmler bize iki insanın birbirine sarılıp dünyayı fethedeceğini anlatır; ama kimse markette alınan tuvalet kâğıdının markası yüzünden çıkan o derin soğuk savaştan bahsetmez. İki gönül bir olur olmasına, ama biri bulaşık makinesini tabakları sudan geçirmeden dizerken, diğeri makineye koymadan önce deterjanla yıkayacak kadar titizse; o samanlıkta aşk değil, üçüncü cihan harbi tezgâh üstünde sessizce patlak verir.

Günün sonunda aşk elbette güzel şey. İki insanın birbirini bulması, aynı çatı altında hayatı paylaşması büyük şans. Ama o samanlığın bayram yerine dönmesi için sadece kalplerin değil; dağınıklık eşiklerinin, uyku saatlerinin ve hayata dair küçük takıntıların da biraz olsun uyuşması gerekiyor.

Kısacası, atalarımız samanlık konusunda biraz fazla iyimser davranmış. İki gönül bir olunca samanlık seyran olabiliyor belki; ama sadece adam diş macununu dipten yukarı kibarca sıkmayı öğrenirse, kadın da pazar sabahı elektrik süpürgesi çalıştırmayıp erkeğin patateslerine göz dikmiyorsa! Aksi takdirde aşk karın doyurmadığı gibi, o samanlığın tozu da ömür boyu göz seğirmesi, yüksek tansiyon ve cepte alerji hapıyla gezmeyi kaçınılmaz bir son olarak karşınıza çıkarır, bizden söylemesi!