Siyah Beyaz Yazgı

Altmış dört karelik soğuk bir meydan,

Ne geri adım var ne de bir kaçış.

En önde dururum sessiz, sıradan,

Bana hiç sorulmaz bu kanlı yarış.

Arkamda bekleyen kaleler yorgun,

Şah bile gölgeye çekilmiş durur.

Karşımda duruyor bir yağız kuzgun,

Bir hamle gelir de tam kalpten vurur.

Vezirin önünde açılır alan,

Atlar engelleri aşar da geçer.

Bize dar geliyor bu küçük zindan,

Ecel en sonunda bizleri seçer.

Oyun biter artık, devrilir taşlar,

Şah ile piyon hep aynı kutuda.

Ne kibir kalır ne o büyük başlar,

Hepsi eşitlenir derin uykuda.