Vicdansız

Gönül sofrandan bir lokma sevginden koymadın

Sevgi tabağına zehir attın

Acılarınla ayrılıklarınla süründürdün

Senin sevgin kiralık ev gibidir 

Yürek evinden kovdun 

Nasıl olsa ev sahibi sensin 

Ben sadece senin kiralık esirin oldum 

Yalancı Dünya da evsiz sevgisiz bıraktın 

Sana fazlasıyla çok sevdiğim için 

Çok sevgimin hesabı sana az geldi diye mi 

Yürek evinden kovdun 

Acılarını ayrılıklarını yıllar boyunca asıllar boyunca ödedim ödüyorum halende

Neden yürek evinden kovdun 

Yürek evine zammı yaptın

Faiz mi yükledin 

Şimdi sen benden gönül tabatığından acılar yemeğini yedim diye hesabı ödememi istersin 

Gerekirse hesabıda öderim

Gönül hesabın veresiyesi olmaz

Sensiz kendimi çaresiz sokaklara attım

Soğuk hava da üşüdüğüm için ellerimi cebime koydum ısınmaya çalışıyorum

Sen yoksun diye ısıtanım yok üşüyorum 

Gel ısıt beni desem gelmezsin 

Kış ayı soğukluğu içime işlendi içim buz tuttu 

Çaresiz sokakların her köşesinde her köşe başında 

Seni arıyorum belki üşüdüğümü görürsün 

Vicdana gelirsin görürsün çaresiz halimi 

Ben sana gündüz oldum 

Sen bana kör karanlık gece oldun

Gece bulutların da ay ışığında hep senin resmin var 

Baktıkça bulutlara ay yıldızına içim parçalanıyor 

Gündüzler de aldattın,geceler de aldattın 

Oda yetmemiş gibi kirli iftiralar attın 

Şunu unutma sevgili giden kaybeder

Aldatan aldatılır, iftira atan iftiraya uğrar 

Çaresiz sokakların her köşesinde gözlerim seni arıyor vicdansız 

Çaresiz sokak lambalarında seni çaresiz bekliyorum 

Bir gölgeni birde izini arıyorum 

İçim ısınsın diye açtım bir damar türkü 

Türküyü dinledikçe aklıma sen geliyorsun 

Çocukken güldüğün gülüşlerin aklıma geliyor 

Yaktığım bir sigara hasretine içiyorum 

Gör be vefasız acılar içerisinde uğruna dökülen göz yaşlarımı 

Türküyü dinledikçe aklıma şiir yazmak geldi adına şiir yazdım 

Okudun mu gördün mü vicdansız 

Şiirin her dizesinde her nekaretinde sen varsın 

Şiirin her kelimesinde bana yaşattığın acılar 

Şiirin her satırında hasretliğin yazıyor 

Vicdansız sevgilim 

Bu yürek yıllar boyunca asıllar boyunca 

Seni beklemekten yoruldu tükendi ama 

Gözlerim,gönül gözlerim hep seni aramaktan yorulmadı 

Ne olur sana yazdığım şiirleri sakla yırtma silme 

Ben her gece seni düşünmekten uyku uyumaz oldum

Her gece şiirler yazasım geliyor 

Sen ise beni hiç düşünmedin düşünmüyorsun

Sende kış mevsimleri gibi acımasızsın 

 Her gece kendine hasret bıraktın 

Her gece beni şarabın sarhoşluğuna esir ettin 

Alyaşlığın mahkumu ettin

Sevindin mi,mutlu oldun mu

Vicdanın rahatladı mı 

Her gece sana daha çok hasret kalıyorum 

Bir tek gülüşün hatıra kaldı 

Öyle bir gel ki bir an önce 

Kış mevsimim yaz ayına dönüşsün

Zaza mahsun Tuğrul