Çelik Duvarlarda Pembe Bir Bahar
Soğuk bir çeliğin ortasında,
Zamanın katlara bölündüğü o dar yerde,
Koyu bir elbisenin vakur sessizliğinde,
Bir avuç pembe şakayık açar gizlice.
Dışarıda koridorlar, telaş, bekleyiş,
İçeride hafif bir nefes, kırılmayan bir duruş;
Görev başındadır yürek, yorgunluğa inat,
Elde bahar, gözde sabır, dilde umut.
Her kat bir başka hikâye, bir başka nefes,
Çelik aynaya düşer zarif bir gölge;
Pembe yapraklar susturur keskin kokusunu zamanın,
Şefkat, en zor nöbetin en yumuşak rengidir.
Kapılar açıldığında bir ışık sızar içeri,
Yorgun adımlara karışır taze bir esinti;
Bir buket pembe çiçekle taşınır yaşam,
Görevdedir incelik, ayaktadır insan
Yorumlar, Tebrikler ve Beğenenler
- Yorumlar 0
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yorum yazmak için giriş yapın.
Edebiyat ve Kültür Platformu