İlkgözağrım 22kel Hatice

işin aslı o'zmanlar bende aklımdan

Haçcayı geçiriyon,

Haçca da nası emme, bi içim su

resmen servi boylu

gaşla ğöz arasında

birden süydü

kimse bunun farkında değiliken

            çelimsiz bişiyidi işin aslı

yeşil fistan, al-gırmızı fanilla

akrannarının içinde farklıydı

gür sarı saşlı,

buyday yanaklı

gocaman-gözlerinin ağı ak, ap-apbak

ala-ala[1] pam-parlak gözler

yok denecek gadar gaybolmuş (h)okka burun

yeni aşmış gül gibi dudaklar

gelincik sapı ğibi, incecik boyun,

emme asıl o yörürkene ki

dik başlılığı,

ne de olsa zengin gızı arkadaş

duruşundahı asalet

taa garşıya bakar

gevşek, gaynaşık, fingirdek bi durumu yok,

kimseye eyvallah etmez

burnu yere düşse eğilip almaz derler ya

ta öyle valla

dobura-dop[2],

burnundan kıl aldırmaz

emme…..

tam bi şerli,

hanım efendi

ya da bana ööle geliyodu o zamannar

gari orasını bilecen

gönülün dediğine toz gonmazımış

sevdiğinde gusur olmazmış

belki de ööle bişii

hu ankı aklımınan ne bileyin

onu kimselere vermeye gönlüm olmazdı

o da .ikdiroldu ğetti de

bilemecen valla eyi mi etdi

köyde kimseyi beğenmedi

goya şe(h)ere varcan deye

zilli