Giden Sevgilinin Ardından

Sen yalnızlığın o sıkıcı havasında,
Hiç kendi kendinle kavga ettin mi?
Bir hiç uğruna kendini suçlayıp,
Aynada ki yüzüne hiç yumruk attın mı?
Her neden dedikçe kısık bir sesle kendine,
Bütün kelimler boğazında düğüm düğüm olup,
Boğulacak gibi hissettin mi kendini?
Ve ben her gece, her senin yokluğunda,
Bırak kelimeleri, sensiz soluduğum her nefeste
Hıçkırıklara boğuluyorum.
Dünya ayaklarımın altında kayıyor,
Beynimde hep isyan şişmeleri çakıyor,
Söyle bana bir tanem,
Sen giden sevgilinin ardından,
Yalvarırcasına gitme ne olur dedin mi hiç?




Geceleri bomboş odanda sevgilinin hayaline sarıldın mı?
Kokusunu hasret, kokusunu yastığında aradın mı?
Acıları boynuna sarıp,
Gözlerinde ki yaşı saklamaya çalıştın mı hiç?
Şimdi ben senin yokluğunun kahrında,
Karanlıklarda arıyorum teselliyi,
Her kayan yıldıza senin ismini koyuyorum,
Damla damla akarken gözlerimden yaşlar,
Yasemin çiçeklerini topluyorum.
Onları okşuyor, onlarda arıyorum kokunu,
Hep sen diye onları öpüyorum.
Ne yapsam da yoksun işte,
Ne yapsam da beceremiyorum,
Sensiz yaşayamıyorum be bir tanem.
Kahretsin biliyorum ki bir daha olmayacaksın,
Peki söyle bana ey sevgili,
Sen giden sevgilinin ardından,
Yalvarırcasına dön ne olur dedin mi hiç?



Artık sensiz geçen hayatı, ömürden bile saymıyorum.
Artık ne söylersem söyleyeyim dönmeyeceksin biliyorum.
Oysa sen davetsiz bir şekilde girdin kalbime,
İstila ettin her bir köşesini acımadan,
Sevgin gül dalında diken oldu,
Her gözlerime baktığında,
Nedensizce bir sızı oldu yüreğimde,
Sevdan şimdi hasretindeki sızı gibi
Eritti, tüketti beni.
Sen öyle bir alev oldun ki yüreğimde,
Sana her yaklaştığımda yaktın beni.
Ey sevgili de bana,
Senin yüreğinde yandı mı gidişinle?
Sen de hıçkırıklara boğuldun mu benim yokluğumda?
Sende bensizliğe kahredip,
İsyan bayraklarını çektin mi?
Oysa ben sana nispet bile yapamıyorum.
Bir umut ve belki de dönersin diye bekliyorum.
Şimdi sana sesleniyorum.
Şimdi sana tekrar soruyorum ey sevgili,
Sen giden sevgilinin ardından,
Gözü yaşlı, son kez "SENİ SEVİYORUM" deyip,
Boynunu büküp, benim gibi ardından el salladın mı hiç?


Ramazan DERELİ