Ahmet 8 Koca Taş

gakdı-dutdu ordaaan

güçcük gayınımı seğirtdirmiş

            "Danacı Hoca"yı ünnetmiş[1]

"-bu yaz ıscağında

            ölü beklemez" dediler,

şişerimiş,

ağşam garannığı da

            çökdüm-çöküyon derkene

duyan gonşu ğarılar

evlerindeki sudandır gari öyle ya

helkelerinnen su ğetirmişler

yümeye

hemen gakdılar, duttular

gazana iki-üş helke su vurdular

sankı Amadım…

mükellef adam mı,

..  el gadak bişiyidi zati

nettiler,

nası(l) etdilerise, yudular

fene sarıp sarmaladılar

gayınnam vermiş öyle ya

bobası gucakladı namazlayna(n)

defnetmeye ğetdiler

Amadımı gara toprağa verividiler

gara topra(ğı)n altına yatırıvıdılar

            geldiler

hoca yokarı çıkmadı bile

"-ahşamı gaçırdık, heş değilise

yasdıya[2] bari etişeyin deye

ertesiğün vardım

elimine gomuş gibi

Goca Payamın annacındakı

garaçalının gıyıcığında

            çalının guytusuna

bi arşın uzunnuğunda

adı üsdünde çocuk mezeri

çevrikledim[3] etirafını

gırandakı daşlarınan

oğşadım toprağını

bildiğim dovaları

okudum üfledim

toprağını

oğşadım

daşını oğşadım

Amadımın…

bi fakıt

öylecene gala-galmışıyın

fakıt ne fakıt oldu

kim bili hankı dovayı

kaş kere okudum bilmeyon

hanı ağıdı nası yakdım

ordan eve na zaman

nası ğeldim

bilmen

gözümün öğündedir hala

toprağın garası

ıslağı

başındakı goca daş

oğşaya oğşaya bi galdım

o goca daş kıı

garaçalının içinde galdı

…..

galdı-ğetdi

orda bekledi

bekledi durdu Amadımm

bekledi durdu beni

zabbah-ağşam