Sağ Olsaydım Konuşurmuydum

Sağ olsaydım konuşur muydum?

Söyler miydim ad-ı ahvalini

Yakar mıydım dizginleri vücut teninde

 
Zor gelen hayatın ta kendisi

Yokuş misali koşturan aşktın sen

Kim bilir belki de değişen bendim

 
Hala nefes soluksuz

Hala küçük çocuklar öksüzlükten şikâyetçi

Parmak yalayanlardan tut kuru soğana

Muhtaçları ezenlerden olamam asla

 
Lakin zalimdir insanlık

Zalimdir güneşin doğuşu son kıyımdır

Gündelik hayat

 
Gölgelere kucak açanları anlıyorum

Cana can verenlerin son birkaç damla

Göz damlası kaldı o da bitik

 
Aktı akacak derken bu yara kapanmıyor

Oysa merhemi eksiksizdi

Oysa iyileşmeyi kabul etmişti

Hayatın kuruyan dilberi

Sağ olsaydın keşke ah yangın

 
Konuşmak adına… Konuşulmak adına

Bir nefestin bir nefestir sevgi.

 
İbrahim kandamar
30.08.2010