Gelmesin, Emi!

Vasiyettir oğul, dinle bir kere.

Öldüğümü kimse bilmesin, emi!

Unutursun belki yazsan bir yere,

            Fazla geri kalmaz kötülük eden,

            Son takım giyilir, ölçülmez beden,

            Amcan, dayıların, şerefsiz deden

Sessizce bir salâ verdir, sıradan.

Hesabımı görür yoktan yaradan.

Kabrimi derin kaz orta, aradan

            Mermer mezar taşı sakın yaptırma!

            Nasihatim küpe olsun, saptırma!

Sırrını kimseye kesin kaptırma!

Bayramlarda bile gelmesen olur.

Arkada sadece hoş seda kalır.

Yaptığın dualar yerini bulur.

            Bilinmesin, kimse uğramasın hiç.

            Kötüyle dalaşma köşe, bucak kaç.

            Kendini görmeyen sana bulur suç.

Mezarı kontrol et, seriver döşek.

Aynı huyu taşır deveyle köşek.

Dursunî vefasız, üstündür eşek.

Kabrime yılanlar dolmasın, emi!

Dursun Yeşil - 2008