Feriye

ateş bile köz bırakır geriye

mahallenin en güzeli
göçmen kızı Feriye

seni severken
kahırdım, inan
ve hava gibi
ağırdım
Feriye diye kaç geceler
bağırdım
bağırdım

bir tabağım hep boştu
inan,
sen onda bir mezeydin
kaç kadehimin sonunda
hep seni içtim
evinizin önünden
ben hep sarhoş geçtim

güzel olduğunu bilir
burnundan kıl aldırmazdı
ona içerdim hep
sızdığım köşelerden
sarhoş diye kaldırmazdı

göğüslerinin ucu
delerdi yüreğimi
ve yıllar sonra yedim
göçmenlerin
ıspanaklı böreğini

bir acayip dertlenirdim
sen önümden yürürken
bilmediğin bu sevdamı
sen yerlerde sürürken

ateş bile köz bırakır geriye
mahallenin en güzeli
göçmen kız Feriye...

 

Gürsel CENGİZ