Mülteci

mapusluğuna kıyamayıp
özgürlük sevdasına
azadettiğim
yaşama sevinci
getirmeye
giden kuşlar

tek kanat çırpmanızla
bir çırpıda geçtiğiniz
meriç nehrinde
hayata koşan
kara kuru insanlardan
şanslısınız

kurtuluşun penceresini
aralamaya çalışıp
açamayanlar
suda özgürce yüzen
gümüş rengi balıkların
oyuncağı olurlar

bu nasıl yazgıdır
afrikada başlayan
bağrı yanık türkünün
sesi
meriç nehrinin
azgın sularını bastıramaz
ve sazlar susar

o halde
şimdi susma zamanıdır
susun bu gün
uyandırmayın sessizliğimi
kaderi
derisi gibi kara
sevdaları
bir taka gibi
dalgalara çarpan
kurtuluşu
ölümle ödüllendirilen
hayatlar

bence de
affetmeyin bizi

Gürsel CENGİZ